Over Alle Tours Safari-toursTours vanuit Victoria Falls Routebeschrijving Openingstijden & Prijzen Gidsen
Tours Vinden 
Hwange National Park beslaat 14.651 km² Kalahari-zand in het noordwesten van Zimbabwe, dicht tegen de grens met Botswana en halverwege de Victoriavallen en Bulawayo. Elk droog seizoen herbergt het tot 50.000 olifanten — ongeveer 10% van het totale aantal in Afrika — naast een van de grootste populaties Afrikaanse wilde honden van het continent.
Het grootste beschermde gebied van Zimbabwe strekt zich uit over 14.651 km² savannegrassland en teakhout in het noordwesten van het land, dicht tegen de grens met Botswana en ongeveer halverwege de Victoriavallen en Bulawayo. Het wordt beheerd door ZimParks. Het droge seizoen is de trekpleister: van juli tot oktober trekken tot 50.000 olifanten — ongeveer 10% van het totaal in Afrika — naar de kunstmatig gevulde waterpoelen van het park, en op een hete middag kunnen honderden dieren zich rond één poel verzamelen.
Olifanten halen de krantenkoppen, maar het park telt meer dan 100 zoogdiersoorten en bijna 400 vogels. Leeuwenroedels hier tellen tot 20 dieren, luipaarden en jachtluipaarden patrouilleren door de dunne struiken van het droge seizoen, en een van de grootste nog overgebleven populaties Afrikaanse wilde honden van Afrika heeft hier tussen juni en augustus zijn hol. Hwange is ook het enige beschermde gebied in Zimbabwe waar je oryx en bruine hyena vindt. Eén lacune: er zijn vrijwel geen neushoorns, dus vier van de Big Five, niet vijf.
Je ziet het allemaal vanuit een voertuig, te voet met een gewapende ranger, of vanuit een schuilhut aan de waterkant — Masuma Dam en Nyamandhlovu Pan zijn de klassieke plekken, waar kuddes binnen enkele meters van je komen drinken. Dagtochten vanaf de Victoriavallen zijn mogelijk met drie uur reistijd per enkele reis, maar je mist dan de dageraad- en schemeruren wanneer dieren actief zijn. Drie tot vijf dagen is het ontspannen minimum; met zes dagen kun je je tijd verdelen over twee kampen in dit enorme park.
In 1928 riep de Rhodesische regering dit stuk Kalahari-zand uit tot wildreservaat, een maatregel die door leden zoals majoor W Boggie door de Wetgevende Vergadering werd gedrukt. Het kreeg de naam Wankie Game Reserve, vernoemd naar het nabijgelegen steenkoolmijnstadje. In de eerste decennia lag het rustig aan de rand van het land. De uitroeping tot nationaal park werd in 1959 geformaliseerd, volgens het eigen General Management Plan van ZimParks — al zie je in andere bronnen ook nog 1949 en 1961 genoemd.
Na de onafhankelijkheid in 1980 verdween de koloniale naam. Wankie werd Hwange, gelijkluidend aan het herbenoemde stadje, en het park droeg de wildlife van Zimbabwe door de politieke en economische onrust van de decennia daarna. Het beheer stopte nooit. De regenval hier is laag, waardoor de wildlife afhankelijk is van een netwerk van boorgaten die de waterpoelen in het park gevuld houden — een systeem dat vandaag nog steeds draait, met steun van het liefdadigheidsfonds Friends of Hwange.
In 2011 werd het park onderdeel van het grensoverschrijdende natuurbeschermingsgebied Kavango-Zambezi van vijf landen, KAZA, dat beschermde gebieden in Zimbabwe, Botswana, Zambia, Namibië en Angola met elkaar verbindt. Twee jaar later volgde de ergste misdaad uit de geschiedenis. In oktober 2013 doorspezen stropers waterpoelen met cyanide; een eerste luchtballon-telling telde 19 olifantenkarkassen, een tweede vond er 84 meer. Het werd de grootste illegale doding van dieren in Zuidelijk Afrika in 25 jaar genoemd.
Toen, rond 1 juli 2015, schoot en doodde de Amerikaanse trofeejager Walter Palmer Cecil, een leeuw die al 13 jaar in het park leefde. De verontwaardiging was onmiddellijk en wereldwijd, en dwong trofeejacht op de voorpagina's overal. Zimbabwes antwoord was concreet: stroperij op olifanten en koningswild draagt nu een verplichte gevangenisstraf van negen jaar.
Hwange opereert nu onder een General Management Plan dat zijn carnivoren, olifanten, kunstmatig gevulde poelen en archeologische en culturele locaties benoemt als uitzonderlijke natuurwaarden, en het verankert de biologische corridor Hwange-Sanyati. De waterpoelen worden nog steeds gevuld. De leeuwen zijn er nog steeds.
Het park ligt aan de zuidrand van de Kalahari, op diepe zandbodems die veel lijken op die van buurland Botswana. Zambezi-teak, zandroodhout en Kalahari-bauhinia bedekken veel van de grond; mopane domineert het noorden en noordwesten, en seizoensgebonden wetlands, vleis genaamd, doorbreken de boombedekking met grasland. De regenval is te laag om de wildlife door de droge maanden te helpen, dus een netwerk van pompboorgaten houdt de poelen gevuld. Zonder die pompen konden de olifantenconcentraties van juli tot oktober simpelweg niet plaatsvinden.
De schaal is het andere bepalende kenmerk. Hwange strekt zich uit over 14.651 km² — de eigen GIS van het park vermeldt 14.710 — tussen 18°30'ZB en 19°45'ZB, met twee aangewezen wilderniszones, Southern en Dzivanini, aan de verste uiteinden. De wegen zijn overal onverhard en de gemiddelde snelheid ligt op 25–30 km/u, dus het doorkruisen van het park kan een groot deel van een dag in beslag nemen. Er is geen brandstof binnen; tank in Hwange-stad of bij de Victoriavallen voordat je binnenrijdt, en neem een jerrycan mee voor de lange routes.
Wildlife is wat het landschap levert: meer dan 100 zoogdiersoorten en bijna 400 vogels, waaronder Kalahari-endemische soorten aan de oostelijke rand van hun verspreidingsgebied. Leeuwenroedels bereiken 20 dieren, wilde honden krijgen tussen juni en augustus jongen, en nachtsafari's in de privéconcessies brengen bruine hyena, lepelhond en springhaas naar voren. De beste plekken zijn vaste plekken — een rieten schuilhut bij Masuma Dam en kijkplatforms bij Nyamandhlovu Pan, Ngweshla Pan en Dom Waterhole, waar je op waterniveau zit terwijl kuddes komen drinken.
Het park is vernoemd naar een lokale Nhanzwa-hoofdman, en de betekenis voor de omliggende gemeenschappen is praktisch vóór alles anders. In Dete, een paar kilometer van de poort van Main Camp, runt het Painted Dog Conservation Visitor Centre anti-stroperijpatrouilles, schoolprogramma's en revalidatie voor gewonde wilde honden — een van de meest succesvolle natuurbeschermingsoperaties van Zimbabwe, en een gegarandeerde blik op een soort die de meeste gamedrives missen. Het liefdadigheidsfonds Friends of Hwange, grotendeels gefinancierd door voormalige bezoekers, helpt de kunstmatig gevulde waterpoelen draaiende te houden waarvan de wildlife van het park afhankelijk is om het droge seizoen te overleven.
Cecil veranderde hoe de wereld over leeuwen praat. Zijn dood in 2015 leidde tot een wereldwijd debat over trofeejacht, en in Zimbabwe resulteerde het in een verplichte straf van negen jaar voor olifantenstroperij — een wet die in de gedachten van de meeste mensen aan zijn naam verbonden is. Binnen het park zelf vermeldt het beheerplan van ZimParks archeologische en culturele locaties als uitzonderlijke natuurwaarden, en het verwijderen van artefacten ervan is een strafbaar feit.
Wandelsafari's, geleid door gewapende rangers geworven uit lokale gemeenschappen, zijn in datzelfde beheerplan opgenomen als een integraal onderdeel van de Hwange-ervaring in plaats van een extraatje van een lodge. Voor de mensen die langs de grens wonen is het park tegelijk werkgever, waterbeheerder en af en toe een probleem — kuddes met jonge olifanten houden geen rekening met hekken van boerderijen.
Tot 50.000 olifanten trekken in het droge seizoen naar Hwange, ruwweg 10% van de hele continentale populatie. Honderden kunnen zich verzamelen rond één kunstmatig gevulde waterpoel in de middaghitte van september en oktober.
De regenval is te laag om de dieren van het park door de droge maanden te helpen, dus een netwerk van pompboorgaten houdt de poelen gevuld. Het liefdadigheidsfonds Friends of Hwange helpt het pompen te financieren dat tienduizenden dieren in leven houdt.
Cecil de leeuw woonde 13 jaar in Hwange toen de Amerikaanse trofeejager Walter Palmer hem rond 1 juli 2015 doodde. De wereldwijde verontwaardiging maakte hem tot de beroemdste leeuw ter wereld.
Na de terugslag van 2015 stelde Zimbabwe een verplichte gevangenisstraf van negen jaar in voor stroperij op olifanten en koningswild. De wet volgde op de cyanidevergiftiging van waterpoelen in 2013, waarbij meer dan 100 olifanten stierven.
Hwange is het enige beschermde gebied in Zimbabwe waar oryx en bruine hyena voorkomen. Het herbergt ook een van de grootste nog overgebleven populaties Afrikaanse wilde honden van Afrika.
De slaaptrein Bulawayo–Victoriavallen stopt rond 04:00 op vrijdagen in Dete, het station het dichtst bij Main Camp. Reizigers melden dat het economy-kaartje ongeveer US$8 kost.
Er zijn geen betrouwbare tankstations in het park en de interne wegen vragen gemiddeld 25–30 km/u. Zelfrijders tanken in Hwange-stad of bij de Victoriavallen en nemen een jerrycan mee voor langere routes.
Ja. Een gewone sedan kan de asfaltweg van de Victoriavallen naar Main Camp en de nabijgelegen gamedrive-lussen aan, al vereisen kuilen voorzichtigheid. Een 4WD met hoge grondspeling wordt aanbevolen voor Sinamatella, Robins Camp en het zuidelijke deel, en is essentieel in het groene seizoen. Er is geen brandstof in het park, dus tank eerst in Hwange-stad of bij de Victoriavallen.
Het is ongeveer 200 km en zo'n drie uur rijden over een verharde weg, met bij Cross Mabale de afslag van de Bulawayo-snelweg voor de laatste 23 km naar Main Camp. Wilde transfers en georganiseerde dag safari's vertrekken dagelijks uit het stadje Victoria Falls, en chartervluchten landen met voorafgaande toestemming op startbanen in het park. Er zijn geen lijnvluchten.
Het droge seizoen, vooral juli tot oktober, wanneer tot 50.000 olifanten zich concentreren bij de kunstmatig gevulde waterpoelen. In september en oktober kunnen honderden zich rond één poel verzamelen in de middaghitte. Betrek bij zonsopgang en in de late namiddag schuilhutten zoals Nyamandhlovu Pan en Masuma Dam als je blijft overnachten.
Het heeft er vier van de vijf: olifant, leeuw, luipaard en buffel, precies zoals ZimParks ze vermeldt. Neushoorns zijn zeer zeldzaam in het park, dus verwacht niet alle vijf te zien. Reizigers die neushoorns te voet willen zien combineren Hwange meestal met Matobo National Park bij Bulawayo.
Onder het ZimParks-tarief van 2026 betalen internationale dagbezoekers US$24 per persoon per dag en internationale gasten met accommodatie US$12, plus US$10 per dag voor een voertuig met buitenlands kenteken. Kamperen kost US$23 per plek per nacht voor internationalen, en exclusieve picknickplekken zoals Masuma kosten US$235 per plek per nacht voor maximaal zes personen.
Ja — het is een van de best betaalbare parken van Afrika voor onafhankelijke reizigers, met een allweer wegennet bij Main Camp en betaalbare chalets en campings van ZimParks bij Main, Sinamatella en Robins. Je doet je eigen gamedrives. Let op: nachtsafari's zijn alleen toegestaan voor lodges die in privéconcessies actief zijn.
De kans is groot: Hwange herbergt een van de grootste populaties wilde honden van Afrika, en waarnemingen verbeteren tijdens het holseizoen van juni tot augustus met een piek van juli tot oktober. Als je het op gamedrives niet redt, garandeert het Painted Dog Conservation Visitor Centre bij Dete het hele jaar door goede zichten op de soort.
De poorten voor dagbezoekers worden momenteel vermeld als 08:00 tot 16:30, terwijl het beheerplan van ZimParks 6:00 tot 18:30 in de zomer noemt. Hoe dan ook: rijden in het park is alleen toegestaan tussen de officiële poorttijden, en rijden na donker is verboden. Kom ruim vóór sluitingstijd aan — wie te laat komt, wordt mogelijk geweigerd.
Sla de gehaaste dagtocht vanaf de Victoriavallen over, die tot drie uur rijden per enkele reis kost en de gamedrive-uren van dageraad en schemering mist. Een ontspannen minimum is drie tot vijf dagen. Met zes of meer kun je je tijd verdelen over twee lodges of delen van dit park van 14.651 km².
Ja, het wordt over het algemeen als een veilige safari-bestemming beschouwd, vooral met lodge-arrangementen of georganiseerde rondreizen. De echte risico's zijn wildlife-gerelateerd — houd afstand van kuddes met jonge olifanten en blijf in je voertuig — en gezondheidsgerelateerd, aangezien malaria het hele jaar voorkomt. Op de snelweg buiten het park: vermijd nachtrijden, de wegen zijn onverlicht en voetgangers en vee steken vaak over.
Bekijk geverifieerde tours met gratis annulering en directe bevestiging.
Tours Vinden